Jak chronić grzejniki podczerwieni w łazience przed uszkodzeniami (i utrzymaniem jej suchą) Umieszczenie grzejnika podczerwieni w łazience jest trochę jak umieszczenie komputera w burzy deszczowej – wszędzie jest para, a istnieje ciągłe zagrożenie rozprysków wody. Nie można po prostu użyć zwykłej obudowy i mieć nadziei na najlepszy wynik; to recepta na katastrofę. Prawdziwy problem pojawia się w miejscu, gdzie element grzejny łączy się z źródłem zasilania. Tam skupiamy całą naszą uwagę. Rozwiązanie problemu wilgoci Wilgoć sprawia, że powietrze i powierzchnie stają się znacznie lepiej przewodzące niż to konieczne. Aby zapobiec temu, by prąd trafił w niewłaściwe miejsca, używamy wysokiej jakości izolatorów ceramicznych oraz uszczelek silikonowych. Jeśli one zawiodą, dochodzi do awarii. To nie jest przyjemne. Dodatkowo otaczamy wewnętrzne druty warstwą izolacyjną, która chroni je zarówno przed ciepłem, jak i wilgocią. Dzięki temu druty nie pękają ani się nie niszczą przy każdym włączaniu i wyłączaniu grzejnika. Hermetyczność obudowy Obudowa grzejnika musi być hermetyczna wobec sufitu. Używamy obudów o określonym stopniu ochrony IP, aby upewnić się, że wilgoć w ogóle nie dotknie bloku terminali elektrycznych. A co z rurką z kwarcowego szkła? Ją również uszczelniamy za pomocą uszczelek odpornych na wysokie temperatury. Dzięki temu para nie może dostać się do elementów elektrycznych. **Ale uważajcie: nie pomijajcie tego kroku!**Upewnijcie się, że grzejnik jest podłączony do instalacji z funkcją GFCI. Nawet przy najlepszych izolatorach w świecie, wewnątrz obudowy może nadal powstawać wilgoć. Funkcja GFCI stanowi waszą „sieć bezpieczeństwa” – to właśnie ona chroni wszystkich przed niebezpieczeństwem. Ciepło, chłód i „pot” grzejnika Te grzejniki mogą szybko podnieść temperaturę z temperatury pokojowej do bardzo wysokiej. Taki skok temperatur powoduje rozszerzanie i kurczenie się materiałów, co może doprowadzić do rozluźnienia uszczelnień. Aby temu zapobiec, używamy materiałów, które rozszerzają się w tym samym tempie. Dzięki temu uszczelnienia pozostają szczelne. Jest jednak jeden haczyk: jeśli uszczelnimy obudowę zbyt mocno i zablokujemy otwory wentylacyjne, grzejnik może „pocić się” podczas chłodzenia. Ta utrzymująca się wilgoć może z czasem spowodować korozję na stykach elektrycznych. Chodzi o znalezienie odpowiedniej równowagi – aby zapobiec dostępowi wody, ale jednocześnie umożliwić grzejnikowi oddychanie.